درزهای انبساط (عناصر انعطاف پذیر) عموماً به درزهای انبساط ( جبران کننده ها) اطلاق می شود. درزهای انبساط که به عنوان جبران کننده ها، درزهای انبساط خط لوله یا دستگاه های انبساط نیز شناخته می شوند، دستگاه های اتصال دهنده ای هستند که برای جذب تغییر شکل در سیستم های خط لوله ناشی از انبساط و انقباض حرارتی، لرزش و تغییرات زمین شناسی استفاده می شوند. آنها به طور گسترده در سیستم های لوله کشی گرمایش، شیمیایی و آب استفاده می شوند. عملکرد اصلی آنها شامل جبران جابجایی های محوری، جانبی و زاویه ای، کاهش تنش دیواره لوله و کاهش تاثیر لرزش تجهیزات است. ساختارهای رایج عبارتند از نوع لوله راه راه، نوع آستینی و نوع زانویی: نوع لوله راه راه از طریق ساختار موجدار فلزی جبران فشرده می شود و نیاز به استفاده از میله های محافظ دارد. نوع آستین از لغزش محوری لوله های داخلی و خارجی برای کاهش مقاومت اصطکاکی استفاده می کند. نوع آرنجی از طراحی U{4}}شکل استفاده می‌کند که استحکام بالایی دارد اما فضای بیشتری را اشغال می‌کند.
بر اساس مواد، این دستگاه ها به انواع فلزی و لاستیکی تقسیم می شوند: انواع فلزی در برابر دما و فشار بالا مقاوم هستند و برای خطوط لوله بخار و گاز مناسب هستند. انواع لاستیک دارای قابلیت جبران جابجایی چند جهته هستند، در برابر خوردگی مقاوم هستند و می توانند لرزش و نویز را کاهش دهند. اتصالات انبساط غیرفلزی (مانند انواع پارچه الیافی) جذب صدا و مقاومت در برابر خوردگی را ترکیب می کنند و برای خطوط لوله هوای گرم مناسب هستند. هنگام انتخاب یک مدل، ویژگی های متوسط، درجه فشار و شرایط نصب باید در نظر گرفته شود. روش های اتصال شامل فلنج و جوش است و در هنگام نصب برای متعادل کردن رانش به تکیه گاه های راهنما نیاز است. در کاربردهای ویژه مانند سیستم های بالابر حفاری در آب های عمیق، درزهای انبساط از طراحی پله چرخشی برای بهبود کارایی اتصال استفاده می کنند.
